لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون
به جز جمعه و ایام تعطیل

آخرین مقالات

وبلاگ

اضطراب بیماری

اختلال “اضطراب بیماری” ترس مداوم از داشتن یک بیماری پزشکی شدید است.

فرد مبتلا به این اختلال توجه زیادی به سلامتی می کند. او از هر چیزی که می تواند به عنوان یک علامت بیماری از جمله احساسات طبیعی، عملکردهای بدن و علائم خفیف تعبیر شود، به راحتی نگران می شود. برای آنها، چنین تجربیاتی ممکن است علامت بیماری با نتیجه ای شدید باشد. به عنوان مثال، فرد ممکن است از این نگران باشد که صداهای نرمال هضم، تعریق یا علامت روی پوست ممکن است نشانگر بیماری های تهدید کننده زندگی باشد. به طور کلی، افراد مبتلا به اختلال “اضطراب بیماری” از علائم جسمی شکایت دارند.

فرد مبتلا به اختلال “اضطراب بیماری” ممکن است به خصوص در مورد سیستم اندام های خاصی مانند سیستم قلبی یا گوارشی نگران باشد. اطمینان از گفته های پزشک و حتی ارزیابی کامل پزشکی اغلب ترس های فرد را آرام نمی کند یا اگر آنها را آرام کند،  ممکن است دغدغه های دیگری بعدا بروز کند.

ممکن است بیماران این احتمال را بپذیرند که ترس آنها اغراق شده باشد. با این حال ممکن است آنها قبول نکنند که گفته شود “هیچ مشکلی نیست”.

در اشکال شدید این اختلال ، ممکن است فرد از یک پزشک به پزشک دیگری مراجعه کند و به دنبال شخصی باشد که بیماری “ترس” را تأیید کند.

اختلال “اضطراب بیماری” از جهاتی شبیه اختلال “وسواس اجباری” است. در حقیقت، برخی محققان آن را نوعی اختلال مرتبط می دانند. فرد با وسواس مشغول فکر کردن به بیماری است و احساس می کند که مجبور به انجام اقداماتی مانند جستجوی اطلاعات پزشکی، مراجعه به پزشک برای رفع اضطراب آنها می شود.

برخی از مبتلایان به این اختلال در گذشته به عنوان مثال در دوران کودکی دچار بیماری قابل توجهی شده اند. غالباً اختلال اضطراب بیماری در بزرگسالی شروع می شود و سالها می تواند ادامه یابد. اما ممکن است در هر سنی بروز کند. علائم ممکن است بعد از یک واقعه استرس زا مانند مرگ یک دوست عزیز شدیدتر شود.

اگرچه بیماریهای پزشکی ناراحت کننده هستند ، اما می توانند مزایایی از جمله تسکین مسئولیتها در کنار توجه و مراقبت اعضای خانواده ، دوستان و پزشکان به همراه داشته باشند. اختلال “اضطراب بیماری” ممکن است در اثر این مزایا ایجاد شود ، اگرچه فرد اغلب از آن انگیزه آگاه نیست.

در اختلال اضطراب بیماری ، بیمار تظاهر نمی کند. او معتقد است که خطر واقعی بیمار شدن وجود دارد و واقعاً احساس اضطراب می کند.

علائم اختلال اضطراب بیماری عبارتند از:

1.دلهره از داشتن یا ایجاد یک بیماری جدی

2.عدم وجود علائم جسمی یا در صورت وجود علائم خفیف است

3.رفتاری که نشانه اضطراب سلامتی است ، مانند بررسی علائم بیماری

4.هشدار آسان در مورد مشکلات پزشکی؛ ترس مداوم با وجود اطمینان پزشکی

5.اسفاده بیش از حد از مراقبت های پزشکی

6.پریشانی بالینی یا اختلال عملکردی

جالب است بدانیم همچون اختلال علایم جسمی بیماران دچار اختلال اضطراب بیماری معمولا در قبال درمان روان پزشکی مقاومت میکنند هرچند برخی از آنها درمان روان پزشکی را به شرطی می پذیرند که در بخش غیر روان پزشکی و با تمرکز بر کاهش استرس و آموزش مدارا با بیماری مزمن به عمل آید.

درمورد اینگونه بیماران، روان درمانی گروهی مفید است و فقط در صورتی که گروه همگن و شامل بیمارانی باشد که از یک اختلال واحد رنج میبرند.سایر انواع روان درمانی مانند روان درمانی بینش مدار انفرادی ،رفتار درمانی،شناخت درمانی و هیپنوتیزم هم ممکن است مفید واقع شوند.